واردات قهوه به ایران به دوره ی صفویه باز می گردد. در آن زمان، دانه های قهوه های یمنی از طریق تجارت های شاه طهماسب با امپراطوری عثمانی وارد ایران شد. نوشیدنی قهوه به سرعت تبدیل به نوشیدنی محبوب درباریان و مردم شد و قهوه خانه های بسیاری در شهرهای مختلف راه اندازی شد که نقش مرکز اجتماعی برای گردهمایی های مردم بازی می کردند. بعدها چای جای قهوه را گرفت و به نوشیدنی اول ایرانیان مبدل شد و به همین خاطر واردات قهوه به ایران در دوران مختلف فراز و نشیب زیادی را از سر گذراند.

اما در سال های اخیرمحبوبیت این نوشیدنی در ایران نیز همانند سایر کشورهای دنیا، روندی صعودی در پیش گرفته است.

قهوه یک محصول خارجیست، که تهیه و کشت و کار آن در ایران به دلیل شرایط خاص پرورش قهوه انجام نمی شود.

کشورهای بزرگ تولید کننده ی قهوه: اندونزی، کلمبیا، هند، اتیوپی، مکزیک، امارات و هندوراس می باشند.

برای واردات دانه های قهوه که یک کالای لوکس به حساب می آید، باید مجوزهای لازم را از وزارت بهداشت اخذ کرد.

در بین کشورهای صادر کننده ی قهوه، امارات حدود نیمی از قهوه ی وارداتی ایران را تامین می کند و پس از آن ایتالیا، ترکیه و اندونزی بزرگترین صادر کنندگان قهوه به ایران هستند.